Rajdy terenowe potrafią połączyć rodzinny biznes, technologię i sport na najwyższym poziomie. Energylandia Rally Team to polska ekipa związana z parkiem rozrywki w Zatorze, która z lokalnych zawodów cross-country przeszła do rywalizacji w Rajdzie Dakar i klasie Ultimate. Przyglądam się jej historii, najważniejszym wynikom, kierowcom, samochodom oraz temu, co ta działalność oznacza dla polskiego off-roadu.
Najważniejsze fakty o polskiej ekipie z Zatora
- Korzenie zespołu sięgają rodziny Goczałów i startów w rajdach terenowych od 2019 roku.
- Największy sukces przyszedł w 2023 roku, gdy Eryk Goczał wygrał Dakar w klasie SSV, a Marek Goczał zajął trzecie miejsce.
- Przełom technologiczny nastąpił w 2025 roku wraz z przejściem do klasy Ultimate i samochodów Toyota Hilux.
- Skład na Dakar 2026 tworzyli Marek, Michał i Eryk Goczałowie, startujący z doświadczonymi pilotami.
- Nie jest to wyłącznie projekt marketingowy, lecz pełnoprawny prywatny zespół rajdowy z własnym zapleczem technicznym.
Skąd wziął się zespół związany z Energylandią
Historia ekipy zaczęła się od rodziny Goczałów, przede wszystkim Marka i Michała, którzy rozwijali doświadczenie w rajdach cross-country. Pierwsze starty pod nazwą zespołu pojawiały się już w 2019 roku, między innymi podczas Baja Poland i innych imprez terenowych. Początkowo nie chodziło o budowanie wielkiej marki, lecz o sportową rywalizację i sprawdzenie własnych możliwości w wymagających warunkach.
Duże znaczenie miały samochody typu SSV, czyli lekkie pojazdy terenowe z rurową konstrukcją i napędem na cztery koła. Są znacznie lżejsze od klasycznych samochodów rajdowych, ale wymagają bardzo dobrej pracy kierowcy i pilota. Właśnie w tej kategorii zespół szybko zaczął odnosić sukcesy, a rodzinny charakter projektu stał się jego najbardziej rozpoznawalnym elementem.
W 2021 roku Michał Goczał zajął czwarte miejsce w Dakarze w klasie T4, co było mocnym sygnałem, że polska ekipa może rywalizować z najlepszymi. Rok później załogi związane z zespołem wygrywały kolejne odcinki specjalne, a w 2023 roku do rywalizacji dołączył Eryk Goczał, syn Marka. Wtedy historia rodzinna zaczęła wyglądać jak przemyślany program sportowy, a nie pojedynczy start.
Najważniejsze wyniki od SSV do klasy Ultimate
Najgłośniejszym momentem był Rajd Dakar 2023. Eryk Goczał wygrał wtedy rywalizację w klasie SSV, zostając najmłodszym zwycięzcą odcinka i całego Dakaru w tej kategorii. Marek Goczał zakończył imprezę na trzecim miejscu, dzięki czemu zespół osiągnął rodzinny dublet na podium. To wynik, którego nie można sprowadzać do efektownej promocji sponsora. Za sukcesem stały setki godzin przygotowań, logistyka, serwis i konsekwentna praca całej ekipy.
Sezon 2024 pokazał jednak drugą stronę sportu motorowego. Eryk i Michał Goczałowie zostali wykluczeni z Dakaru po kontroli technicznej, która wykazała zastosowanie niezgodnego z regulaminem elementu sprzęgła. Regulamin techniczny jest bezwzględny, a nawet bardzo szybka załoga traci wynik, jeśli samochód nie spełnia wymogów FIA. Później Eryk odbudował formę, wygrywając swoją kategorię między innymi w Baja España Aragón i Rajdzie Maroka.
W 2025 roku nastąpiła zmiana strategii. Zespół przeszedł z lekkich pojazdów SSV i Challenger do najwyższej klasy Ultimate, w której rywalizują konstrukcje o znacznie większych osiągach i budżetach. Eryk Goczał wygrał jeden z odcinków Dakaru 2025, a starty Toyotami Hilux pozwoliły ekipie wejść na poziom bezpośredniej rywalizacji z zespołami fabrycznymi.
| Sezon | Najważniejsze wydarzenie | Znaczenie |
|---|---|---|
| 2019 | Pierwsze starty zespołu w rajdach terenowych | Budowa sportowych podstaw projektu |
| 2021 | 4. miejsce Michała Goczała w Dakarze w klasie T4 | Potwierdzenie konkurencyjności na świecie |
| 2023 | Zwycięstwo Eryka i 3. miejsce Marka w klasie SSV | Największy sukces rodziny Goczałów |
| 2024 | Wykluczenie dwóch załóg z Dakaru po kontroli technicznej | Przypomnienie o znaczeniu regulaminu |
| 2025-2026 | Przejście do klasy Ultimate i Toyoty Hilux | Awans do najwyższej kategorii rajdów terenowych |
Kto tworzy skład i czym jadą załogi
Na Dakarze 2026 zespół wystawił trzy załogi. Marek Goczał startował z Maciejem Martonem, Eryk Goczał z Szymonem Gospodarczykiem, a Michał Goczał z Diego Ortegą. Taki skład łączy rodzinne doświadczenie z wiedzą pilotów, którzy odpowiadają za nawigację, odczytywanie roadbooka i kontrolowanie tempa na setkach kilometrów trasy.
Samochodem zespołu jest Toyota Hilux przygotowana do rajdów cross-country w klasie T1 Ultimate. W specyfikacji podawanej dla tej konstrukcji znajdują się między innymi silnik V6 twin-turbo o mocy około 264 kW, moment obrotowy na poziomie 620 Nm, sekwencyjna skrzynia biegów i zawieszenie o skoku około 350 mm. Zbiornik paliwa ma pojemność około 540 litrów, ponieważ na pustyni liczy się nie tylko prędkość, ale także zasięg.
To ogromny skok względem lekkiego Can-Ama czy Taurusa. Hilux T1 Ultimate waży około 2 ton, ma rurową konstrukcję, specjalistyczne amortyzatory i opony terenowe o średnicy 37 cali. Dla mnie najciekawsza jest właśnie ta zmiana. Zespół nie zatrzymał się na sukcesie w jednej klasie, tylko podjął ryzyko wejścia do kategorii, w której każdy błąd techniczny kosztuje znacznie więcej.
W końcowej klasyfikacji Dakaru 2026 załogi zespołu zajęły miejsca w pierwszej dwudziestce. Marek Goczał był trzynasty, Eryk siedemnasty, a Michał dziewiętnasty. Nie są to wyniki porównywalne ze zwycięstwem w SSV, ale pokazują, że prywatna ekipa potrafi dowieźć trzy samochody do mety w najbardziej wymagającej klasie.
Dlaczego ten projekt jest ważny dla polskiego off-roadu
Największą wartością zespołu jest pokazanie, że polski off-road może rozwijać się etapami. Najpierw pojawiają się lokalne zawody, później mistrzostwa krajowe, rajdy baja, Dakar i wreszcie najwyższa kategoria samochodów terenowych. Ta ścieżka nie powstaje w jeden sezon, bo wymaga kierowców, mechaników, sponsorów, zaplecza logistycznego i umiejętności wyciągania wniosków z porażek.
Rodzinny charakter także ma znaczenie. Wspólne starty Marka, Michała i Eryka przyciągają uwagę, ale jednocześnie zwiększają presję. Każdy zawodnik musi być oceniany za własne tempo, przygotowanie i decyzje, a nie tylko za nazwisko. Zespół pokazuje, że relacje rodzinne mogą pomagać w budowaniu stabilnego projektu, lecz nie zastąpią treningu ani profesjonalnego serwisu.
Rozwój tej ekipy dobrze wpisuje się w szerszą historię motocykli i sportów terenowych. Sprzęt zmienia się bardzo szybko, ale podstawy pozostają podobne: kontrola trakcji, właściwy dobór linii przejazdu, odporność na zmęczenie i umiejętność przewidywania awarii. Właśnie dlatego sukces zespołu może zainteresować nie tylko fanów samochodów, lecz także motocyklistów i quadowców.
Czego można nauczyć się od załóg Energylandii
Pierwsza lekcja dotyczy przygotowania. Na Dakarze nie wygrywa się samą odwagą ani mocą silnika. O wyniku decydują regularność, właściwe tempo i ograniczanie ryzyka. Kierowca, który codziennie traci kilka minut, ale unika przebicia opony i uszkodzenia zawieszenia, może pokonać zawodnika szybszego na pojedynczych odcinkach.
Druga sprawa to praca zespołowa. Pilot nie jest pasażerem, lecz drugim członkiem załogi. Czyta roadbook, kontroluje kierunek, pilnuje punktów nawigacyjnych i pomaga kierowcy zachować koncentrację. W jeździe quadem, motocyklem czy samochodem terenowym podobną rolę odgrywa dobre przygotowanie trasy i znajomość miejsc, w których można bezpiecznie podjąć większe ryzyko.
Trzecia lekcja jest bardziej przyziemna. Przed dłuższą wyprawą trzeba sprawdzić zawieszenie, hamulce, napęd, ogumienie, chłodzenie i wyposażenie awaryjne. Dla motocyklisty dobrym punktem wyjścia będzie przygotowanie do sezonu motocyklowego, nawet jeśli planowana jazda ma odbywać się poza asfaltem.
- Nie przesadzaj z tempem, jeśli nie znasz nawierzchni i możliwości pojazdu.
- Kontroluj ciśnienie w oponach odpowiednio do podłoża, ale pamiętaj o ryzyku uszkodzenia felgi.
- Planuj paliwo i wodę z zapasem, szczególnie poza oznaczonymi trasami.
- Sprawdzaj sprzęt po każdej jeździe, bo małe luzy szybko zamieniają się w poważne awarie.
Co zostaje po sukcesach na pustyni
Energylandia Rally Team nie jest już tylko ciekawostką związaną z parkiem rozrywki. To przykład polskiego prywatnego zespołu, który przeszedł drogę od lokalnych rajdów do światowej rywalizacji, zaliczył spektakularne zwycięstwo, bolesne wykluczenie i trudny awans do klasy Ultimate.
Najuczciwiej oceniam ten projekt jako długofalową inwestycję w ludzi i technikę. Wynik jednego Dakaru może się zmienić przez awarię, regulamin albo warunki na trasie, ale doświadczenie zdobyte przez rodzinę Goczałów i całe zaplecze pozostaje. Dla polskiego off-roadu to właśnie jest najważniejsze, bo każda taka ekipa podnosi poziom sportu i pokazuje, że droga na pustynię może zaczynać się znacznie bliżej, niż wielu osobom się wydaje.
